• witacz
  • konradowka2
  • konradowka3
  • konradowka4
  • Konradówka – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie legnickim, w gminie Chojnów, nad Skorą.
  • Konradówka – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie legnickim, w gminie Chojnów, nad Skorą.
  • Konradówka – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie legnickim, w gminie Chojnów, nad Skorą.
  • Konradówka – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie legnickim, w gminie Chojnów, nad Skorą.

Historia

KONRADÓWKA – Konradsdorf i GOŁACZÓW (Überschar)

Jeszcze do roku 1715 stała w miejscowym kościele, obok ambony, kolumna z datą 1101. Wieś wtedy nazywała się Cunradisvilla lub Conradi villa (jak w dokumencie z 1288 r.). Na niemieckich założycieli wsi wskazuje to, że nazwa należącej do Konradówki posiadłości Überschar (Gołaczów) oznacza „przez lemiesz pługa” (über der Pflugschar). Tak we wczesnym średniowieczu określano niepodzieloną ziemię. W 1299 wzmiankowany był kościół parafialny, jednak prawdopodobnie istniał już w 1101 r. (i to z niego pochodziła zapewne ww. kolumna). Stary kościół stał między plebanią a szkołą. 

We wnętrzu znajdował się nagrobek właściciela miejscowości Boleslaus von Busewoy (Budziwoj) z 1293 r., ambona z 1590 r. ufundowana przez Schellendorfów, Stoischów, Polenzów, Busewoyów, Zedlitzów. W 1427 r. husyci odprawili w kościele świętą wieczerzę. Ok. 1525 kościół został przejęty przez protestantów. W latach 1701–1707 chojnowianie chodzili na nabożeństwa do Konradówki. W 1829 spłonął. Nowy kościół rozpoczęto budować natychmiast i w 1830 poświęcono go. Odnowiony w 1922 r. dzwon został odlany w 1515 r. Jest to budowla w stylu neoklasycystycznym, skromna i funkcjonalna. Wewnątrz zachowały się nagrobki ze starego kościoła oraz elementy wyposażenia z czasów budowy kościoła. Barokowy pałac nr 44 w Konradówce wzniesiony został w 1701 r. o czym informuje data umieszczona nad portalem. Przebudowano go zapewne w XIX w. i rozbudowano o klatkę schodową w formie wieży, ganek i taras. Właścicielem Konradówki w latach 20. XX w. był Oscar von Schweinitz, kapitan w stanie spoczynku. Posiadał duże stado wołów, hodował konie, uprawiał buraki, len i zboża okopowe. 

PIOTROWICE – Petersdorf
Wieś, której nazwa oznacza „wieś Piotra”, wzmiankowana w 1360 z powodu majątku, jaki się tam znajdował (Petrisdorf). Osadnictwo na tym terenie było jednak znacznie wcześniejsze, o czym świadczą znaleziska archeologiczne. Być może pierwotny dwór miał jeszcze charakter obronny, o czym mogłaby świadczyć obecność fosy, częściowo zachowanej do dziś. Obecny pałac powstał w 3. ćw. XIX w. na miejscu wcześniejszego, z końca XVIII w. (data 1789 wyryta jest na portalu w piwnicy); przebudowano go w l. 20. XX w. Jako właściciele majątku wymienieni są: von Schweinichen (1740), Sigismund von Hock (1761), Amalia von Hayn (1787 – córka ww.), von Bees (1830). Od 1858 do 1917 Piotrowice znajdowały się w rękach rodziny von Ruffer, hodującej bydło i owce, uprawiającej buraki cukrowe i len. Pałac po wielu przebudowach ma teraz cechy eklektyczne. Umieszczony jest na niewielkim wyniesieniu terenu, na który prowadzi szeroki, kamienny podjazd. Przed pałacem znajduje się półkolisty gazon i polana widokowa a od jej północnej i wschodniej strony usytuowane są zabudowania gospodarcze, złożone z: stajni, obory (przebudowanej na hotel), dwóch budynków mieszkalno-gospodarczych, spichlerza, dwóch stodół, warsztatu. Budynki folwarczne pochodzą z okresu przebudów pałacu, a więc z 3. ćw. XIX w. i z lat 20. XX w. Południową granicę założenia wyznacza rzeka Skora, zachodnią – wał ziemny obsadzony dębami. Około lat 30. XIX w. przeprowadzono dla rodziny von Beesów modernizację posiadłości; prawdopodobnie wtedy lub ok. 1858 r. gdy majątek przeszedł na Juliusa von Ruffera założono rozległy park krajobrazowy, poprzecinany rowami i alejkami spacerowymi. Drzewostan został wzbogacony o drzewa głównie liściaste, rodzimego pochodzenia: lipy, jesiony, klony, brzozy, kasztanowce, buki, sosny czarne a także aklimatyzowane: sosnę wejmutkę, żywotnik zachodni, tulipanowiec amerykański. Stworzyły one malownicze skupiny, dzieląc wielką łąkę na kilka zakątków. Bliskość rzeki wpłynęła na stworzenie rozbudowanego systemu wodnego: dwa ozdobne stawki, sieć rowów i strumyków. Z założenia pierwotnego zachował się jeden staw w pn. części parku, drugi – hodowlany – jest wykonany współcześnie.